atypisch – #58

a·ty·pisch (bijvoeglijk naamwoord, bijwoord) afwijkend van het typische, normale

Beetje een raar woord als ik het zo lees, maar als het even kan heb ik ze het liefst atypisch. Voetballers en coaches bedoel ik dan. Liever kijk ik naar mannen met geschoren benen die een veel te steile berg op rammen, maar waar je me ook voor uit m’n bed kan halen zijn atypische figuren uit de voetbalwereld. En dan vooral interviews. Wat ze op het veld doen maakt me eigenlijk niet uit, wat ze door een microfoon zeggen des te meer. Als het typische voetballers zijn, gooi ik het liefst m’n schoen door het scherm. Maar dat is dan weer wat atypisch van míj.

Voor uw duiding even wat gedragingen van atypische voetballers en (mogelijk) bijpassende karakters:

  • een ‘tikje’ te fel – Eric Cantona;
  • te ‘talig’ – Louis van Gaal;
  • te uitgesproken – Sjaak Polak;
  • te ontwikkelde muzieksmaak – Ron Jans;
  • te slim op de middelbare school – Dennis Bergkamp;
  • te dik – József Kiprich en Jeroen Verhoeven;
  • te happig – Luis Suarez;
  • te Haags – Tom Beugelsdijk;
  • te schoorsteen – Fritz Korbach;
  • te leuk – Leo Beenhakker;
  • te hard werkend – Dirk Kuijt;
  • te weinig realiteitszin – uiteraard Gregory van der Wiel;
  • en zo kan ik nog wel even doorgaan, want er zijn er véél!…

En toen was daar afgelopen week iemand die me wees op de bij Excelsior groot geworden Utrechter Daan Bovenberg. Voor Daan Bovenberg bleek voetbal geen doel maar een middel. Duidelijker nog: een middel om te groeien als mens, zo zei hij in eeninterview met De Correspondent. Afgelopen seizoen gaf hij er de brui aan. Op z’n 27e. Gestart bij Excelsior, twee blessuregevoelige seizoenen met slechts zeventien wedstrijden voor FC Utrecht en tien voor NEC en toen weer Excelsior.

U wist dit vast al, maar ik stond met mijn oren te klapperen… Mijn nogal typische, geldbeluste ik begon met rekenen: “dus die Daan had zijn zakken toch zeker nog een jaar of vier, vijf kunnen vullen en misschien wel een paar ton per jaar (dus een miljoen in totaal) bij elkaar kunnen schrapen, schaapjes op het droge, hopla, klaar, maar hij had op z’n 27e de stalen ballen om te zeggen ‘er is meer dan voetbal, ik kap ermee’?!”

Maar gelukkig is mijn liefde voor atypische voetbalfiguren stukken groter dan de onverantwoordelijke hoeveelheden geld die ze verdienen. Eigenlijk hoop ik zelfs op meer types als Daan Bovenberg komend seizoen. Dat bijvoorbeeld een Mark van der Maarel liever cheesecake staat te bakken in een hippe koffietent op de Mariaplaats, of dat de nieuwe aanwinst David Jensen steevast in z’n neus staat te peuteren onder de lat als Utrecht een makkie heeft, of dat Erik ten Hag alleen maar in het Duits commando’s schreeuwt langs de lijn. Zoiets.

Ja, ik heb ontzéttend veel zin in een atypisch seizoen!

P.S.: die ‘iemand’ die me dat verhaal over Daan Bovenberg vertelde komt uit het onderwijs, behaalde zijn trainerspapieren, werd en is hoofdtrainer van amateurclub Altius en start dit seizoen als jeugdtrainer bij FC Utrecht. Leuk atypisch weetje dacht ik zo.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *